EN       : انتخاب زبان
   صفحه اصلی |  اعضای هیأت علمی |  برنامه های علمی | ورود به سايت  |  تماس با ما
 متن خبر
اعلام نتایج تحقیقات کاوشگرخلیج فارس در«توزیع مکانی و فصلی پارامترهای کیفیت آب دریا درشمال خلیج فارس»

 

 

نتایج تحقیقات میدانی کاوشگر خلیج فارس در «توزیع مکانی و فصلی پارامترهای کیفیت آب دریا در شمال خلیج فارس» اعلام شد.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه ملی اقیانوس شناسی و علوم جوی، اطلاعات ارایه شده در این مطالعه که اخیرا در نشریه مطالعات منطقه ای در علوم دریایی (Regional Studies in Marine Science) منتشر شده است مربوط به گشت های تابستان 1397 (PGE1803)، بهار 1398 (PGE1901) و پائیز 1398  (PGE1902) بوده است که نتایج  به دست آمده در آن تغییرات مکانی و فصلی پارامترهای مورد مطالعه را نشان می دهد.

دکتر قائمی در این باره گفت: بررسی نیم رخ عمودی وضعیت دمای آب در فصول مختلف نشان داد که ستون آب در دو فصل زمستان و بهار کاملاً یکنواخت و میکس (مخلوط) است و تقریباً در همه مناطق مورد بررسی میزان اکسیژن محلول در آب در سطح قابل قبول بود. در مقابل، در دو فصل تابستان و پاییز لایه بندی عمودی ستون آب و ترموکلاین فصلی کاملاً مشهود بود. در فصل تابستان، ترموکلاین بین لایه های واقع در اعماق 25 تا 55 متر و در پاییز در اعماق 40 تا 55 متر مشاهده شد.

 وی افزود: بیشترین میزان شوری سطحی اندازه‌گیری شده  (psu 4/41) در تابستان 1397 و در ایستگاه  واقع در مجاور دهانه اروندرود و کمترین شوری سطح (psu 5/21) در بهار 1398 و در همین ایستگاه مشاهده شد. این کاهش در شوری سطح (9/19 واحد کاهش) ناشی از سیلاب منطقه ای بهار 1398 در جنوب غرب ایران بود که حجم بالایی از رواناب شیرین را از خشکی به خروجی رودخانه و آب های دریایی مجاور منتقل کرد.

این عضو هیات علمی پژوهشگاه با اشاره به اینکه مقدار کلروفیل آ ( رنگدانه ای که در فیتوپلانکتون ها وجود دارد) در آب شاخصی از زیست توده فیتوپلانکتونی است و نشان دهنده میزان تولیدات اولیه در یک منطقه دریایی است، اظهار داشت: میانگین غلظت کلروفیل آ در سطح آب در تابستان 2018، بهار و پاییز 2019 به ترتیب: 45/0، 46/0 و  93/0 میکروگرم در لیتر به دست آمد. مقایسه این داده ها که مربوط به فصول پاییز، بهار و تابستان است با  مطالعه ی دیگری که توسط قائمی و همکاران (2021) منتشر شد نشان دهنده بالاتر بودن غلظت کلروفیل آ در فصل زمستان بود، زیرا که تولیدات اولیه در خلیج فارس در این فصل به حداکثر می­رسد.

قائمی، توزیع عمودی کلروفیل آ در فصل تابستان را نشان دهنده یک بیشینه متمایز در عمق 25 متری دانست و گفت: لایه بندی مشاهده شده در این فصل، حداکثر غلظت زیرسطحی کلروفیل را ایجاد کرد که به مقادیر بالای 9/1 میکروگرم در لیتر می­رسید.

قائمی معتقد است توزیع مکانی کلروفیل آ، بر اساس فاصله از خط ساحلی، تغییرات قابل توجهی را نشان می­داد، و در ایستگاه های نزدیک به خط ساحلی و مصبی مقادیر بالاتری مشاهده می­شد و به سمت دریا کاهش می­یافت. در مقایسه با نقاط ساحلی، منطقه پلاژیک معمولاً به دلیل غلظت کمتر مواد مغذی، غلظت کلروفیل آ کمتری را نشان می دهند. بالاترین غلظت کلروفیل آ در پاییز و تابستان در ایستگاه روبروی بندر سیراف مشاهده شد و در فصل بهار بیشترین غلظت سطحی کلروفیل آ در ایستگاه های مربوط به خروجی رودخانه مند و در مجاورت دهانه اروندرود مشاهده شد، که همراه با کاهش چشمگیر شوری سطحی بود.

نایب رئیس کمیته منطقه ای اقیانوس هند، تصریح کرد: نتایج این تحقیق با توجه به کمیاب بودن چنین داده هایی در آب های دریای شمال خلیج فارس، خدمت قابل توجهی در جهت گسترش و به روز رسانی این داده ها ارائه می­دهد. همچنین، این نتایج می­تواند جهت پیش بینی مناطق دریایی دارای تولیدات بالا برای کسانی که در حوزه شیلات و صنایع دریایی فعالیت دارند مفید باشد. نقشه های توزیع کلروفیل آ در آب های منطقه، می­تواند برای پیش بینی مناطق بالقوه صید در آب­های خلیج فارس مورد استفاده قرار گیرد. به علاوه، برای گروه­های تحقیقاتی، به ویژه برای کسانی که در زمینه مدل های عددی هیدرودینامیکی  فعالیت دارند و اپراتورهای تصاویر ماهواره­ای، بسیار مهم است.

 


ایجاد کننده : mohammadi
تاریخ انتشار : چهارشنبه 18 خرداد 1401
تعداد بازدید : 156

بازگشت

  
کلیه حقوق این پورتال متعلق به پژوهشگاه ملی اقیانوس شناسی و علوم جوی است.